‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎โชจังจะไม่มาร่วมรายการสองอาทิตย์
‎- เพราะติดถ่ายภาพยนตร์ค่ะ ‎- ทำงานหนักมากเลย
‎ระหว่างเขาไม่อยู่ ‎เราจะดำเนินงานแทนนะคะ
‎- เต็มที่เลย ‎- ตอนของอาทิตย์ที่แล้ว
‎เริ่มด้วยเปปเป้กับเอมิกะ ‎ไปเดตที่ทะเล
‎(เอมิกะ 21 ปี จูเซปเป้ 26 ปี)
‎- ใช่ ‎- ดูมีความสุขมากเลย
‎ดีมากเลยนะ
‎- ฉันชอบมากเลย ‎- เป็นวันที่สดใสมาก
‎พี่ได้ไปเที่ยวกับใครบ้างหรือยัง
‎ยังเลย นี่เพิ่งมาเที่ยวครั้งแรก
‎- เย่ ฉันได้มาคนแรก ‎- พูดอะไรเนี่ย
‎ฉันดีใจที่เธอชอบทะเล
‎ยังไม่อยากกลับบ้านเลย
‎เธอถึงกับออกปากว่า ‎"ยังไม่อยากกลับบ้านเลย"
‎คงมีความสุขมากจริงๆ จนไม่อยากกลับ
‎เธอดีใจด้วยครับ ‎ที่ได้เป็นเดตแรกของเขา
‎- คุยกันน่ารักมาก ‎- ประโยคเด็ด
‎เธอกลายเป็น ‎เจ้าแม่แห่งการอ่อยได้ยังไงนะ
‎ใครจะไปรู้
‎เปปเป้ ไว้ไปคาเฟ่นั้นกันเถอะ
‎- อะไรนะ ‎- คาเฟ่นั้นน่ะ
‎- คาเฟ่สินะ ‎- อือ
‎ฮารุกะชอบเปปเป้สินะ
‎เธอชอบเข้าไปแทรกแซง ‎เวลาที่ความรักกำลังก่อตัวน่ะครับ
‎- แล้วโชเฮก็ออกจากบ้านไปค่ะ ‎- ผมมานึกขึ้นได้ว่า
‎(โชเฮ 25 ปี)
‎ผมอาจจะไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดมากพอ
‎ผมก็เลยย้อนไปดูตอนก่อนๆ ‎แล้วก็หาข้อมูลในยูทูบ
‎ช่องยูทูบทำให้รู้อะไรเยอะเลยนะคะ
‎ผมเลยรู้ว่าการมีโชเฮอยู่ในบ้าน ‎สำคัญขนาดไหน
‎- พอเขาไปแล้วต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ ‎- ยังไงคะ
‎เราได้ยินคาโอริกับฮารุกะพูด ‎หลายรอบเลยว่าโชเฮเป็นผู้ฟังที่ดี
‎ถ้าไม่มีโชเฮ ‎ก็ไม่มีคนคุยด้วยและให้คำแนะนำ
‎- อือ ‎- โชเฮมีประสบการณ์ชีวิตมากมาย
‎ถึงที่พวกเขาคุยกัน ‎จะน่าเบื่อมากก็เถอะ
‎- เรื่องที่คุยกันน่ะเหรอ ‎- หัวข้อที่คุยกัน
‎มีแต่เรื่องน่าเบื่อ ‎ก็เลยไม่ได้ออกอากาศ
‎แต่เขาทำหน้าที่เป็นคนกลาง
‎- น่าสนใจนะ ‎- ไม่รู้เลย
‎เราไม่เคยได้เห็นว่า ‎โชเฮต้องทำอะไรบ้าง
‎- เพื่อรักษาความสงบสุขในบ้าน ‎- ขอโทษนะ โชเฮ
‎- ขอบคุณนะ โชเฮ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ช่วยได้เยอะเลย ‎- เขาช่วยหลายคน
‎- เป็นคนที่คุมอารมณ์คนในบ้าน ‎- นั่นสินะ
‎เขาจัดการอารมณ์ของคนในบ้าน ‎ในแบบที่เราไม่ได้เห็น
‎ขอโทษที่เราไม่เห็นนะ
‎เพราะที่เขาคุยกัน ‎น่าเบื่อจนไม่ได้ออกอากาศ
‎- น่าเบื่อขนาดนั้น ‎- ครับ
‎- แล้วยังไงต่อ ‎- แล้วเราก็ได้เจอทาวาตาริ เรียว
‎- เราต้อนรับสมาชิกใหม่ ‎- นักบาสอาชีพ
‎ผมจบจาก...
‎ผมเคยไปเรียนที่อเมริกามาพักหนึ่ง
‎ผมเรียนที่นั่นประมาณห้าปี ‎หลังจากจบมัธยมปลาย
‎(เรียว 26 ปี)
‎ก็อยากทำงานต่างประเทศนะ ‎เพราะพูดภาษาอังกฤษได้
‎- เป็นความฝันในอนาคตเลย ‎- จริงเหรอ เท่จัง
‎แต่ก่อนอื่น ‎ผมอยากเป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่น
‎ตอนนี้นั่นคือเป้าหมายสำคัญที่สุด
‎เขาอยากลงเล่นในโตเกียวโอลิมปิก
‎จากที่เห็นเราบอกได้เลยว่า ‎เรียวก็เป็นคนที่
‎- คุยเก่งนะครับ ‎- ใช่ค่ะ
‎เป็นคนที่พูดคุยได้สบายๆ ‎แล้วก็รู้วิธีทำให้คนอื่นสนุก
‎เดตแรกของเขาคือเดินไปร้านสะดวกซื้อ
‎- น่ารักดีนะคะ ‎- ฉันชอบที่เขากระตือรือร้น
‎- เขาดูคุยด้วยง่ายนะคะ ‎- ผมอยากเห็นมากกว่านี้
‎- ดีที่เขาใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ ‎- ใช่
‎ฉากจบของตอนที่แล้ว
‎เอมิกะชวนเรียวไปเดต ‎ด้วยการไปดูเบสบอล
‎ใช่
‎- อยากไปไหมคะ ‎- อือ
‎อือ งั้นไปกัน
‎- ไม่เป็นไรแน่นะ ‎- แน่นอน
‎เปปเป้ดูไม่ค่อยชอบใจนะคะ ‎ตอนที่มองสองคนนี้คุยกัน
‎ใช่ๆ
‎เราน่าจะเจอรักสามเส้าระหว่าง ‎เปปเป้ เอมิกะ และเรียว
‎- ทั้งสองคนเลยเหรอ ‎- ฮารุกะก็แทรกเข้ามา
‎- ฮารุกะก็แอบเล็งเปปเป้ ‎- ใช่
‎และคาโอริก็จะทำตัวเป็น
‎- ผู้รักษาความสงบแบบฝืนๆ ‎- อย่ากัดสิ
‎เธอมักจะนั่งมองจากรอบนอก ‎เป็นผู้เฝ้าดู
‎- "ผู้เฝ้าดู" ‎- "ผู้เฝ้าดู" เหรอ
‎คนที่เอาแต่นั่งมอง ‎หรือก็คือผู้เฝ้าดู
‎เธอกำลังสวมบทบาทเป็นผู้เฝ้าดู
‎อือ เธอกำลังฝึกฝนศิลปะแห่งการเฝ้าดู
‎(สัปดาห์ที่ 19)
‎- น่ากินจัง ‎- ราเม็งสองวันติดเลย
‎ทานแล้วนะคะ
‎(ลูกแกะหลงทาง)
‎- โอ้โฮ ร้อนมากเลย ‎- ก็ต้องร้อนสิ
‎(สี่ทุ่ม)
‎พรุ่งนี้เราควรทำอาหารดีๆ กิน ‎ได้แล้วนะ
‎ตอนไปร้านสะดวกซื้อคุยอะไรกันบ้างคะ
‎เขาบอกว่าอยากไปดูเบสบอล
‎ฉันก็เลยบอกว่าเอมิกะจะไป
‎- ไปพรุ่งนี้ใช่ไหม ‎- อือ
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับกลับ
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ออกไปด้วยกันเหรอ
‎- เจอกันหน้าประตู ‎- เปล่า เราไปเดตมาต่างหาก
‎- ยินดีต้อนรับ ไปเดตมาเหรอ ‎- ไปเดตมา
‎- วันนี้วาดการ์ตูนเหรอ ‎- ถ่ายแบบด้วย
‎(ไปทำงาน รุกะ ไปซ้อม เรียว)
‎(ตอนเช้าถ่ายแบบ ‎แล้ววาดการ์ตูนต่อ เปปเป้)
‎- จริงเหรอ เหนื่อยไหม ‎- ทำสองอย่างในวันเดียวนี่หนักไป
‎- พรุ่งนี้ก็ต้องทำแบบนี้อีก ‎- จริงเหรอ
‎เดือนกันยายนฉันจะเลิกถ่ายแบบแล้ว
‎ทำสองอย่างพร้อมกันไม่ได้ ‎ไม่ทำดีกว่า
‎ไปอาบน้ำนะคะ
‎โอเค
‎ว่าไง ทุกคน
‎- ว่าไง ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- ยินดีต้อนรับ
‎เดี๋ยว นี่ใครน่ะ
‎- สมาชิกใหม่ครับ ‎- จริงด้วย
‎เมื่อวานนายดูเหมือนนักบาส ‎มากกว่านี้นะ
‎- วางของก่อนนะ ‎- นั่นหมอนเหรอคะ
‎เอาหมอนมาจากบ้านด้วย
‎- กลับมาแล้ว ‎- เป็นไงบ้าง
‎วันนี้ซ้อมกี่ชั่วโมงเหรอ
‎วันนี้เหรอ เริ่มจากซ้อมเดี่ยว
‎แล้วตอนบ่ายก็ซ้อมทีมอีกสองชั่วโมง
‎แล้วก็งีบไปพักหนึ่ง แล้วไปซ้อมอีกที ‎ตอนห้าโมงเย็นถึงทุ่มหนึ่ง
‎ช่วงนี้มีแข่งบ้างไหม
‎- ฉันอยากดู ‎- นัดต่อไป...
‎คิดก่อนนะ
‎น่าจะมีแข่งในอีกสองสามอาทิตย์
‎- ไปด้วยกันเถอะ ‎- อยากไปจัง
‎เราตะโกนพร้อมกันได้ว่า "เท่จังเลย"
‎- เราจะได้เชียร์แล้วก็กรี๊ด ‎- จริงเหรอ
‎ไปโทรศัพท์ก่อนนะคะ
‎พรุ่งนี้ตื่นเจ็ดโมงครึ่งใช่ไหม
‎- ไม่ต้อง พรุ่งนี้ตื่นสายได้ ‎- ดีเลย
‎โค้ชเปลี่ยนตารางเวลา ‎ให้เราพักได้นานขึ้น
‎- อือ ‎- มีใครจะใช้ห้องพักผ่อนไหม
‎- ไม่นะ ‎- งั้นฉันใช้นะ
‎อือ จะทำอะไรเหรอ
‎- จะดูทีวี ได้ไหม ‎- อือ ตามสบาย
‎- จัดไป ‎- ขอตัวนะครับ
‎ขอให้สนุกนะ
‎ฮารุกะล่ะ พรุ่งนี้ทำอะไร
‎มีกินข้าวกลางวันกับเพื่อน
‎- แล้วนายล่ะ วาดการ์ตูนเหรอ ‎- อือ แต่ต้องไปถ่ายแบบก่อน
‎แล้วค่อยวาดการ์ตูน
‎ไปแล้วเหรอ
‎- พี่เรียวไปแล้วเหรอ ‎- อือ ไปแล้ว
‎คลาดกันแล้วล่ะ
‎เขาอยู่ในห้องพักผ่อน
‎ห้องพักผ่อนเหรอ
‎ฉันต้องคุยกับเขาเรื่องเบสบอล
‎ไปวันไหนเหรอ
‎- พรุ่งนี้ค่ะ ‎- พรุ่งนี้เหรอ
‎ใช่ ฉันมีตั๋ว ‎สำหรับเกมวันพรุ่งนี้สองใบ
‎ใครแข่งกับใครเหรอ
‎โยมิอุริ...
‎ไจแอนท์กับโยโกฮาม่าค่ะ
‎อ๋อ
‎เขาอาจจะหลับนะ...
‎เอ๊ะ
‎- ครับ ‎- คุยได้ไหมคะ
‎ได้สิ
‎- พรุ่งนี้... ‎- อือ
‎ใช่ค่ะ พรุ่งนี้...
‎พรุ่งนี้ พี่ว่างกี่โมงเหรอ
‎พรุ่งนี้ฉันซ้อม...
‎ว่างประมาณสี่โมงครึ่ง
‎แล้วพี่ไปทันเกมเบสบอลตอนหกโมงไหม
‎อือ ไม่มีปัญหา
‎แล้วก็...
‎พรุ่งนี้พี่ต้องตื่นแต่เช้าไหม ‎คืนพรุ่งนี้จะไปไหนต่อหรือเปล่า
‎ไม่นะ คืนพรุ่งนี้ฉันว่าง
‎หลังจบเกมไปกินข้าวหรือดื่มชากันไหม
‎- เอาสิ ไปกินข้าวกัน ‎- ไปนะคะ
‎มีร้านที่อยากไปหรือยัง ‎ให้ฉันเลือกไหม
‎- ร้านอาหารเหรอ ‎- เลือกร้านไว้หรือยัง
‎- อือ... ‎- มีร้านที่อยากไปไหม
‎- ยังไม่มีค่ะ ‎- งั้นเดี๋ยวฉันหาร้าน
‎- ให้พี่หาได้ใช่ไหม ‎- เดี๋ยวฉันดูให้
‎- ขอโทษที่ผลักภาระนะคะ ‎- ไม่เป็นไร
‎- เธอขึ้นรถไฟไปใช่ไหม ‎- อือ
‎- ฉันน่าจะขับรถไป ‎- จริงเหรอ
‎อือ
‎- จะได้ขับกลับบ้าน ‎- เธอจะดื่มเยอะแค่ไหนก็ได้
‎- จริงเหรอคะ ‎- อือ ฉันดูแลเอง
‎- เย่ ‎- เพราะฉันไม่ดื่ม
‎- ขอบคุณที่ชวนนะ ‎- แล้วก็...
‎พี่ช่วยแอดไลน์ฉันหน่อยได้ไหม
‎(เอมิกะ)
‎ได้คำขอเป็นเพื่อนของฉันไหมคะ
‎- ได้แล้ว ‎- โอเค
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- รบกวนด้วยค่ะ
‎ฉันจะเอาเสื้อทีมไปด้วย
‎เดี๋ยวมาดูกันว่าใครจะเชียร์ดังกว่า
‎- ใครจะเชียร์ดังกว่าเหรอ ‎- อือ
‎- ขอบคุณที่แวะมานะ ‎- ค่ะ
‎(วาตานาเบะ คาโอริ 29 ปี ‎นักวาดภาพประกอบ)
‎(นิชิโนอิริ รุกะ 20 ปี ‎พนักงานพาร์ตไทม์)
‎(โอคุยามะ ฮารุกะ 24 ปี นักแสดง)
‎(จูเซปเป้ ดูราโต้ 26 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(แปดโมงเช้า)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- ข้าวเช้ามีอะไรเหรอ ‎- นายก็จะทำอาหารเหรอ
‎อือ ฉันจะทำอะไรกินหน่อย
‎ปกติทำอาหารเช้าเองเหรอ
‎ใช่
‎ทำอะไรกินล่ะ
‎น่าจะเป็นอะไรที่นายไม่เคยกิน
‎นายจะโยนไข่ดิบ
‎เหมือนที่ร็อกกี้ทำเหรอ
‎ฉันจะตอกเข้าปากเลย
‎- ใครกินราเม็งแล้วไม่ล้างเนี่ย ‎- แย่นะ ว่าไหม
‎ไม่อยากเชื่อเลย ใครทำเนี่ย
‎- อือ เห็นด้วย ‎- ดูสิ
‎นี่มัน...
‎สยองมาก
‎หมดอารมณ์ทำอาหารเลย
‎บ้านนี้สกปรกสุดๆ
‎- เป็นแบบนี้ตั้งแต่ย้ายเข้าเลยเหรอ ‎- อือ
‎บ้าไปแล้ว
‎แต่ฉันยังไม่กล้าพูดอะไร
‎- เพราะย้ายมาทีหลังเหรอ ‎- อือ ฉันไม่อยากจู้จี้
‎ดีใจที่นายมาแล้วก็พูดเรื่องนี้นะ
‎- อือ ‎- มีคนพูดสักที
‎เริ่มซีซั่นเมื่อไหร่เหรอ
‎- เพลย์ออฟเหรอ ‎- อือ
‎เพลย์ออฟเริ่มวันที่ 6 ตุลาคม ‎คิดว่านะ
‎โอเค 6 ตุลาคม
‎แต่สามอาทิตย์หลังจากนี้ ‎จะมีเกมพรีซีซั่น
‎- เกมพรีซีซั่นเหรอ ‎- ใช่
‎งั้นก็แข่งพร้อมกับเอ็นบีเอเลยสิ
‎- เวลาเดียวกันเลย ‎- ใช่ๆ
‎ปีนี้อยากทำผลงานให้ดี
‎เผื่อปีหน้าจะได้ย้ายไป ‎ต่างประเทศใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- อยากเล่นลีกต่างประเทศเหรอ
‎- ก่อนอื่นต้องติดทีมแข่งโอลิมปิก ‎- นั่นสินะ
‎แล้วนายคิดว่าจะทำได้ไหม
‎- เป็นตัวแทนญี่ปุ่นน่ะเหรอ ‎- อือ ไปแข่งโอลิมปิก
‎- ทำได้ไหมเหรอ ‎- อือ
‎ฉันต้องพัฒนาฝีมืออีก ‎มันถึงจะเป็นไปได้
‎- ต้องฝ่าฟันขวากหนามสินะ ‎- อือ
‎ฉันอยากให้นายได้ไปแข่งโอลิมปิกจัง
‎ก็อยากอยู่
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- ใส่แว่นด้วยนี่ ‎- อือ
‎- จะได้เห็นเรียวชัดขึ้นใช่ไหม ‎- อือ
‎เงียบเลย ทำไมต้องแซวฉันแบบนั้นด้วย
‎- ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ โทษที ‎- ดูฝืนมากเลย
‎ฉันคงต้องไปแล้วล่ะ
‎- จริงเหรอ ‎- ไปแล้วเหรอ
‎อือ ต้องไปแล้ว
‎เจอกันคืนนี้นะ
‎- ดูเบสบอลให้สนุกล่ะ ‎- ขอบคุณ
‎- ดูเบสบอลให้สนุก ‎- ขอบคุณ
‎(ไปทำงาน รุกะ ไปซ้อม เรียว)
‎- ไปแล้วนะ ‎- โชคดีนะ
‎(ตอนเช้าถ่ายแบบ ‎แล้ววาดการ์ตูนต่อ เปปเป้)
‎พี่ต้องซ้อมทุกวันเลยไหม
‎ทุกวันเลย
‎อาทิตย์หน้ามีเก็บตัวซ้อม ‎ที่โอดาวาระด้วย
‎- เก็บตัวซ้อมเหรอ ‎- อือ
‎กี่วันเหรอคะ
‎- เก้าวัน ‎- พี่จะไม่อยู่เก้าวันเลยเหรอ
‎ไม่จริงน่า
‎งั้นแข่งเบสบอลก็มาได้เวลาพอดีเลย
‎ที่จริง ฉันตื่นเต้นมากเลย
‎ตอนแรกคิดว่าต้องไปคนเดียวแล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎ไปดูเบสบอลกับฉันน่ะสนุกนะ
‎จริงเหรอ
‎เวลาไปดูในสนาม ฉันจะคึกมากเลย
‎หวังว่าเธอจะไม่รำคาญนะ
‎พี่จะออกไปกี่โมงเหรอ
‎ต้องไปแล้ว แปรงฟันแล้วไปเลย
‎เดี๋ยวฉันจัดการเองค่ะ
‎ไม่เป็นไร ฉันทำเอง
‎บางทีก็มีจานกองพะเนินแบบนี้ล่ะ
‎อือ
‎- เธอพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติเลย ‎- มีช่วงที่
‎จานกองพะเนินยิ่งกว่านี้อีกนะ
‎สุดสัปดาห์นี้ฉันหยุด ฉันเลยคิดว่า
‎จะจัดการทำความสะอาดครั้งใหญ่
‎บ้านเป็นแบบนี้ตั้งแต่เธอมาเลยเหรอ
‎อือ
‎- คืนนี้เจอกันค่ะ ‎- ฉันเฝ้ารอเลยล่ะ
‎- ฉันต้องไม่ลืมไปเอาตั๋ว ‎- ขอบคุณนะ
‎- แล้วเจอกัน ‎- ค่ะ
‎- ซ้อมดีๆ นะคะ ‎- อือ
‎(อาคารอเนกประสงค์ทาคิกาชิระ ‎อิโซโกะ คานางาวะ)
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(ปี 2015 จบมหาวิทยาลัยโอโลเน)
‎(ปี 2017 จบจากโดมินิกัน ‎ยูนิเวอร์ซิตีออฟซีเอ)
‎(และเป็นนักบาสอาชีพในบีลีก ‎ทีมโยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์)
‎(ผู้เล่นทีมชาติญี่ปุ่น ชุด ยู-16 ‎ยู-18 และ ยู-24)
‎(ความสัมพันธ์ล่าสุด สองปีก่อน)
‎(โยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์)
‎วันนี้มาจากโตเกียวเหรอ
‎(บ่ายสอง)
‎ใช่ ยังไม่ชิน...
‎กับทางที่ขับมา ‎หรือสภาพการจราจรตอนเช้าเลย
‎(อิคุฮาระ ชูสึเกะ 25 ปี พอยต์การ์ด)
‎- นายมาสาย ‎- ฉันมัวแต่ทำอาหารเช้า
‎แล้วก็มีผู้หญิงสวยๆ ด้วย ‎ฉันเลยลืมตัว
‎- นั่นข้ออ้างเหรอ ‎- เลยกินอาหารเช้านานกว่าปกติ
‎(ฮันเตอร์ คอร์ต 20 ปี พอยต์การ์ด)
‎วันนี้ฉันมีเดตด้วย ไปดูเบสบอล
‎จริงเหรอ มีเดตแล้วเหรอ
‎- เร็วจัง ‎- ไปไหนล่ะ
‎- โดมๆ ‎- โตเกียวโดมเหรอ
‎มีแข่งเบสบอล ‎ระหว่างไจแอนท์กับเบย์สตาร์
‎- สุดยอด ‎- รุกสมเป็นพอยต์การ์ดจริงๆ
‎ไม่ยอมเสียเวลาเลย เร็วมาก
‎คนนี้สเปกนายหรือเปล่า
‎- ไม่รู้เลยว่าเรียวชอบสาวแบบไหน ‎- น่าจะเพราะ...
‎- ฉันไม่มีสเปกไง ‎- ฉันยังไม่เคยเจอแฟนนายเลย
‎ฉันว่าฉันไม่มีสเปกนะ
‎(ซุยโดบาชิ โตเกียว)
‎(หกโมงครึ่ง)
‎ว่าไง
‎ดีใจที่ได้เจอนะคะ มาจนได้
‎โทษที ฉันตื่นเต้นมากจนลืมดูเวลาเลย
‎- ดูซิว่าใครมาสาย ทางนี้ค่ะ ‎- ไปทางไหนเหรอ
‎โทษที ไปหาที่นั่งกันเถอะ
‎- รู้สึกผิดเลย ‎- ไปกันเถอะ
‎พี่เอาเสื้อทีมมาด้วย
‎แต่ฉันก็ไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้หรอกนะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเจอมันวางอยู่ในบ้าน
‎เสื้อแจกฟรีจากอะไรสักอย่างใช่ไหม
‎อือ มีคนเอามาให้
‎ระหว่างทางมาที่นี่ ฉันไม่กล้าใส่เลย
‎- ไม่อยากออกตัวแรง ‎- ฉันก็ไม่กล้าใส่
‎(สามทุ่ม)
‎ฉันจองร้านเจงกีสข่านไว้
‎อ่านมาว่าอร่อยที่สุดในโตเกียวเลยนะ
‎แล้วถ้าไม่อร่อยตามที่เขาว่าล่ะ
‎ฉันสัญญาว่าอร่อยชัวร์
‎สัญชาตญาณบอก
‎คนเพียบเลย
‎(เจงกีสข่าน คิริชิมะ)
‎- ได้ยินว่าดีต่อสุขภาพนะ ‎- จริงเหรอ
‎อือ เนื้อแกะดีกับ...
‎- กับ... ‎- เนื้อแกะสินะคะ
‎- ทำให้ผิวสวย ‎- คืนนี้จะกินเยอะๆ เลย
‎- ฉันต้องบำรุงผิวหน่อย ‎- โอเค
‎ฉันว่าเป็นร้านที่เหมาะจะมาเดตดีน่ะ
‎พี่ว่าเราจะไม่ออกจากร้าน ‎ไปแบบตัวเหม็นเหรอ
‎- เราจะไม่ตัวเหม็นเหรอ ‎- อาบน้ำก็หายแล้ว
‎- แค่นั้นล่ะ อาบน้ำ ‎- ง่ายดี
‎- เข้าใจแล้วค่ะ ‎- อือ
‎ฉันไม่ได้คิดเลยว่า ‎เราจะได้มาเที่ยวด้วยกันเร็วขนาดนี้
‎- ไว้มาอีกนะ ‎- สนุกมากเลยค่ะ
‎จริงๆ นะ ขอบคุณที่ชวน
‎เธอชอบใครในบ้านบ้างไหม
‎ที่ฉันชอบเหรอ ก็รุกะ...
‎หน้าตาน่ารักดีนะคะ
‎ส่วนพี่เปปเป้
‎ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูเท่ไปหมด
‎เขาเป็นคนมีเสน่ห์นะ
‎แต่ฉันไม่รู้ว่ามันมากพอ ‎ที่จะทำให้ชอบเขาได้หรือเปล่า
‎ยังตอบไม่ได้เหรอ
‎ก็ยังเร็วเกินไปค่ะ
‎แล้วพี่ล่ะ
‎- ฉันเป็นคนพูดเยอะ ‎- อือ
‎ก็เลยชอบคนที่คุยสนุก ‎และไปเที่ยวด้วยกันได้
‎แล้วก็เป็นคนที่ฉันเคารพ
‎ถ้าได้คบกับคนแบบนั้น
‎- ก็คงช่วยให้ฉันเรียนรู้เยอะเลย ‎- อ๋อ
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎ถ้างั้น...
‎ก่อนหน้านี้พี่มักจะ ‎คบคนอายุมากกว่าเหรอคะ
‎ฉันคบคนอายุมากกว่ามาบ้างนะ
‎บางคนก็ยังเด็ก
‎แต่มีความคิดความอ่านเกินอายุ
‎- คนที่อายุมากกว่า... ‎- คนที่อายุมากกว่า...
‎- บางคนก็ทำตัวเด็กนะ ‎- อือ
‎ฉันว่าความเป็นผู้ใหญ่ ‎ไม่ค่อยเกี่ยวกับอายุ
‎ขึ้นอยู่กับคน
‎เธออยากไปเรียนต่างประเทศสักพักไหม
‎พักหลังนี้ฉันคิดตลอดเลย
‎ฉันต้องคิดว่าจะเริ่มหางาน ‎ช่วงไหนดีที่สุด
‎- นั่นสิ ‎- ต้องจัดลำดับความสำคัญ
‎ถ้าไปเรียนต่างประเทศ
‎ฉันก็คงสอบโทอิคได้ไม่บ่อย
‎ตอนนี้ก็เลยไร้จุดหมาย ‎เหมือนแกะหลงทาง
‎เล่นคำค่ะ เพราะเรากินเนื้อแกะ
‎มุกนี้ดีนะ
‎สิ่งหนึ่งที่ฉันเรียนรู้ ‎จากการเล่นบาสเกตบอล
‎คือสภาพแวดล้อมรอบตัว ‎ส่งผลต่อสิ่งต่างๆ มากเลย
‎แต่จริงๆ แล้ว ความสำเร็จ ‎อยู่ที่ความพยายามของเรา
‎ฉันว่าฉันตามใจตัวเองมากไป
‎- ฉันว่า... ‎- อยากได้คนที่ช่วยผลักดัน
‎- ฉันยินดีนะ จะไม่ยั้งมือเลย ‎- อยากได้โค้ชโหดๆ
‎- ไปเลยไหม ‎- อือ ถ้าพี่พร้อมก็ไปเลย
‎เดี๋ยวมานะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน
‎- ไม่เอาใบเสร็จครับ ขอบคุณ ‎- ขอบคุณครับ
‎- ไปกันเถอะ ‎- แล้วบิลล่ะคะ
‎ฉันจ่ายแล้ว ถือเป็นค่าปรับที่มาช้า
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ ‎- ไม่เป็นไรๆ
‎ไว้มากันอีกนะ
‎- ชดเชยที่พลาดไม่ได้ดูทั้งเกมใช่ไหม ‎- อือ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎ดีจัง เรารอดแล้ว
‎ให้ตายสิ
‎- ว่าไง ‎- ไง
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- สวัสดี
‎ฉันกำลังสอนรุกะเล่น...
‎- ใครชนะ ‎- ซูเปอร์สแมชโบรส์
‎- เขากำลังฝึกเล่นอยู่ ‎- โทษทีนะ
‎เรียว อยากเล่นไหม
‎ขอไปอาบน้ำก่อนแล้วมาเล่นได้ไหม
‎- เอาสิ ‎- ผมเก็บผ้าเช็ดตัวในห้องน้ำให้แล้ว
‎จริงเหรอ
‎- โทษทีที่ให้นายทำนะ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎- สนุกไหม ‎- ก็ดีนะคะ
‎พี่เรียวไม่ดื่มเหล้า
‎ฉันเลยกังวลว่า ‎ถ้าฉันดื่มคนเดียวคงแปลกๆ
‎- แต่ก็สนุกมากเลย ‎- ก็สนุกกับการดื่มใช่ไหม ดีแล้ว
‎เขามาช้าก็เลยเลี้ยงเบียร์ค่ะ
‎เขามาช้าเหรอ
‎- เขาดูเป็นนักกีฬาสุดๆ เลยนะ ‎- ใช่
‎ฉันมักชอบคนที่เป็นนักกีฬานะคะ
‎จริงเหรอ
‎พี่เขาไม่เหมือนรุกะเลย
‎- ใช่ ‎- โชเฮก็ไม่ได้ดูเป็นนักกีฬาเท่าไร
‎พี่เรียวคุยด้วยง่ายมาก
‎แล้วนี่คุยเรื่องอะไรกันบ้าง
‎ก็คุยกันหลายเรื่องเลยล่ะ
‎- เธอเป็นคนคุยด้วยง่าย ‎- จริงเหรอ
‎ใช่ เอมิกะคุยเก่งนะ
‎ใช่ เป็นคนง่ายๆ สบายๆ
‎เป็นคนสบายๆ เลยล่ะ
‎แล้วนายคิดยังไงกับเธอ
‎- เอมิกะเหรอ ‎- บอกตรงๆ ได้นะ
‎- อยู่กับเธอก็สนุกดี ‎- เธอเป็นคนสนุก
‎- ว่าไหม ‎- เห็นด้วย เธอเป็นคนสนุกสนาน
‎เนอะ
‎เคมีเข้ากันมากเลย
‎เห็นภาพความสกปรกของบ้าน ‎แล้วสยองมากเลยครับ
‎ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะทิ้งไม้กวาด ‎ไว้แบบนั้น
‎ผมคงทนไม่ได้
‎ผมคงขยะแขยงถ้ามีคนบอกว่า ‎ทำความสะอาดห้องน้ำแล้ว
‎- และยังเดินไปเจออะไรแบบนั้น ‎- เหลือจะกล่าว
‎ไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ‎ว่าใช้ชีวิตกันแบบนั้น
‎ใช่ไหม
‎เรียวอยากไปแข่งโอลิมปิก
‎สภาพแวดล้อมรอบตัว ‎อาจจะส่งผลต่อผลงานนะครับ
‎สิ่งสำคัญคือเขาทำต้องทำตามกิจวัตร ‎เช่น ทานอาหารเช้า
‎เรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ‎อาจสะสมและทำให้เกิดความเครียด
‎หวังว่าเขาจะไม่เหลืออด
‎สิ่งที่ฉันตกใจที่สุดคือ
‎ผู้หญิงที่นี่รู้ว่า ‎สิ่งที่พวกเขาทำในแต่ละวัน
‎อยู่ในสายตาของคนที่ ‎อาจเป็นแฟนในอนาคต
‎แต่พวกเธอไม่คิดเลยว่า ‎ตัวเองจะดูเป็นยังไง
‎ถ้าปล่อยกองจาน ‎ที่มีราเม็งอืดไว้แบบนั้นจนเช้า
‎ไม่คิดจะรักษาหน้าตัวเองเลยเหรอ
‎- ทำไมไม่ล้างคะเนี่ย ‎- ปกติแล้วผู้หญิงมีระเบียบกว่านี่คะ
‎คนที่เห็นจานกองแบบนั้นคงคิดว่า
‎"โอ้โฮ ไม่สนเลยสินะ ‎ว่าเราจะมองยังไง"
‎- เทเส้นทิ้งหน่อยก็ได้ ‎- อย่างน้อยก็ทำได้นะ
‎- แล้วก็ล้างน้ำเปล่าทิ้งไว้ก่อน ‎- อือ
‎ในขณะที่เราคิดว่าได้เห็น ‎ที่สุดของความรกรุงรังของมนุษย์
‎เอมิกะก็บอกเราว่า
‎"นี่ บางทีเละยิ่งกว่านี้อีก"
‎แล้วเรียวก็เข้าอกเข้าใจเธอ
‎เธอพูดเหมือนตัวเองก็วิจารณ์ ‎ความรกของบ้านนี้เช่นกัน
‎อย่างกับพูดว่า ‎"ผู้หญิงคนอื่นไม่เรียบร้อยเลย"
‎แต่คืนก่อนเธอก็นั่งกินราเม็งด้วยกัน
‎เอมิกะ ในอ่างนั่นไม่มีชามของเธอเหรอ
‎ฉันนึกว่าคาโอริกับฮารุกะ ‎จะเป็นคนเรียบร้อยซะอีก
‎กลายเป็นว่าสองคนนั้นไม่ใส่ใจเลย
‎- เป็นเรื่องปกติของพวกเขาไปแล้ว ‎- ต้องมีคนสอนรุกะนะ
‎ใช่ ตอนรุกะบอกว่าเขาทำความสะอาดแล้ว
‎ตอนนี้เรารู้แล้วว่าคืออะไร ‎ไม้ถูพื้นกองอยู่บนพื้น
‎แต่รุกะยังสอนได้นะครับ
‎เราบอกเขาได้ว่า "การย้ายของ ‎ไม่ได้แปลว่าทำความสะอาดนะ"
‎- "ต้องเอาไปทิ้งขยะ" ‎- ใช่ เก็บขยะ
‎แล้วก็ใช้น้ำยาขัดอ่าง
‎ถ้าทำให้เขาดูว่าทำความสะอาดยังไง ‎เขาก็คงทำ
‎แล้วเขาก็จะบอกว่า "สอนดีมากเลย ‎ตอนนี้ผมทำความสะอาดเป็นแล้ว"
‎คุณทำให้เขาฟังดูเหมือนผีเด็กเลย
‎- เป็นผีเด็กที่น่ารักน่ากอด ‎- น่ารักมากเลย
‎- เป็นผีที่หล่อนะ ‎- ผีที่หล่อเหรอ
‎เรียวกับเอมิกะดูสนุกกันมากเลยครับ ‎ที่ร้านเจงกีสข่าน
‎เรียวดูดีเลยนะคะ
‎- เขาขอบคุณคนอื่นตลอด ‎- ใช่
‎น่าประทับใจสุดๆ
‎- ตอนที่เขาไปจ่ายเงิน... ‎- แล้วอ้างว่าขอไปห้องน้ำ
‎ขอตัวออกมาได้เนียนมาก
‎ตอนเธอถามเรื่องจ่ายเงิน ‎เขาบอกว่าเป็นค่าปรับที่มาสาย
‎ให้เธอไม่ต้องรู้สึกไม่ดี ‎เพราะเขาเลี้ยง
‎- แล้วเขาก็ชวนเธอออกมาอีก ‎- การกระทำเหมือนผู้ใหญ่เลย
‎- เป็นคนที่พึ่งพาได้ ‎- เป็นคนที่เข้าสังคมได้ดี
‎ตอนคุยกันเรื่องอนาคต
‎เธอบอกว่าตัวเองเหมือนแกะหลงทาง ‎เพราะพวกเขากำลังกินเนื้อแกะ
‎ถ้ามีเวลามาฝึกยิงมุก ‎เอาเวลาไปล้างจานดีกว่ามั้ง
‎มุกทื่อๆ แบบนั้นก็ดูเหมาะกับ ‎นิสัยชอบหว่านเสน่ห์ของเธอนะ
‎เจ้าแม่ปากหวานเลย
‎ช่างเจรจา
‎ให้ความรู้สึกเหมือนเพื่อนเที่ยว
‎- ใช่ ‎- ฉันชอบนะคะ
‎เป็นการเล่นคำ ‎ที่เรามักได้ยินจากเจ๊เจ้าของบาร์นะ
‎"ฉันเดินเหมือนแกะหลงทาง"
‎- จริง ‎- "เพราะแกะ"
‎- มุกเกินอายุนะครับ ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎ยังไม่มีใครกลับมาเหรอ
‎(กินข้าวกับที่บ้าน เรียว)
‎- พี่เอมิกะอยู่บ้าน ‎- พี่คาโอริก็น่าจะอยู่ข้างบน
‎พวกผู้ชายยังไม่กลับมาเลยเหรอ
‎ยังไม่เห็นนะ
‎วันนี้ฉันขึ้นรถไฟกลับมากับพี่คาโอริ ‎แล้วเราก็คุยกันว่า
‎"มีสมาชิกใหม่มา ‎เราน่าจะทำความสะอาดหน่อยนะ"
‎แปลกจัง ฉันมาบ้านนี้ตั้งแต่...
‎ทำไมมาอยากทำตอนนี้ล่ะ
‎เรารู้ว่าเรียว ‎จู้จี้เรื่องนี้มากกว่าเรา
‎- ก็เลยพยายาม... ‎- แย่แล้ว ผมลืมเอาผ้าออกจากเครื่อง
‎- ตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อวานเหรอ ‎- ครับ เมื่อวาน
‎แต่ผมตั้งให้อบแห้ง
‎- คงไม่เป็นไรหรอก ‎- คิดงั้นเหรอ
‎แย่แล้ว ไปดูดีกว่า
‎พรุ่งนี้ฉันว่าจะไป ‎เล่นโปเกม่อนโกกับเปปเป้
‎โปเกม่อนโกนี่หมายถึงอะไรเหรอคะ
‎เราไปจับโปเกม่อนตามสถานที่ต่างๆ
‎ฉันว่าหาอะไรทำด้วยกัน ‎น่าจะสนุกกว่านั่งที่คาเฟ่เฉยๆ
‎- ก็จริง ‎- มีเรื่องให้คุยมากกว่าเดิม
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ไม่ค่อยโอเคเลย
‎ผ้าเละเลยเหรอ
‎ผมต้องจำไว้ว่า ‎ต้องเอาผ้าออกจากเครื่องเลย
‎- ไปข้างบนก่อนนะ ‎- อือ
‎กลับมาแล้ว
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎ว่าไง
‎วันนี้ทำอะไรเหรอ
‎- วันนี้เหรอ ‎- อือ
‎- ทำงานน่ะ ‎- ทำงานเหรอ โอเค
‎- อือ ‎- แล้วพรุ่งนี้ล่ะ
‎ฉันต้องทำงาน แต่...
‎ดูก่อนนะ
‎เรานัดกันใช่ไหม
‎อยากไปตามหาโปเกม่อนด้วยกันไหม
‎- อยากทำแบบนั้นเหรอ ‎- อือ
‎- อือ พรุ่งนี้ไปเล่นโปเกม่อนโกกัน ‎- อือ
‎แถวแม่น้ำเหรอ
‎แม่น้ำหรือที่ไหนก็ได้
‎- งั้นขอคิดก่อนนะ ‎- อือ ลองหาสถานที่กัน
‎(นากะเมงุโระ โตเกียว)
‎(สี่โมงครึ่ง)
‎สวัสดี เปปเป้
‎- เชา ‎- เชา
‎- ไม่มีของมาเหรอ ‎- เจอมอนสเตอร์บอลหรือยัง
‎ฉันเพิ่งเช็ก มีเยอะเลย
‎จริงเหรอ
‎ดูสิ เจอเซนิกาเมะอีกแล้ว
‎ฉันว่าฉันจับตัวนี้ได้แล้วนะ ใช่ไหม
‎โอ้โฮ ฉันไม่เคยโยนแบบนั้นเลย
‎จะโยนให้เป็นเคิร์ฟบอลนี่ยากจัง
‎- ดูสิ น่ารักมากเลย ‎- พจจามะนี่
‎ชอบมากเลย
‎ฉันได้ตัวนี้มาหลายรอบแล้ว
‎(พจจามะ)
‎- ขอบคุณที่ช่วยถือนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎- รสอะไรเหรอ ‎- อยากชิมไหม
‎- อร่อยดีนะ ‎- ของเธอหวานกว่า
‎- จริงเหรอ ฉันชอบรสผลไม้ ‎- อือ
‎- จับเลยไหม ‎- ได้ไหม
‎ยังเลย
‎หิวไหม
‎นิดหน่อย ก่อนหน้านี้กินเบเกิลมา ‎แล้วนายหิวไหม
‎ยังไม่หิว ‎แต่เดี๋ยวไปกินข้าวเย็นกันดีไหม
‎อือ ไปไหนดี
‎- อยากกินอาหารอิตาเลียนไหม ‎- อยากสิ
‎- รู้จักร้านดีๆ เหรอ ‎- ใช่
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอน
‎(ฮิกิคาเฟ่ ชิบุย่า โตเกียว)
‎- เป็นไงบ้าง ‎- หมายความว่าไง
‎- มีคนที่เข้ากันได้ไหมน่ะเหรอ ‎- ชอบใครหรือยัง
‎ชอบใครหรือยังน่ะเหรอ
‎หล่อทุกคนเลย เริ่มจากพี่เปปเป้
‎(ซูสุกิ ซานะ 22 ปี นักศึกษาปีสี่)
‎(โมโตฮาชิ คานามิ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่)
‎- หล่อทุกคนเลยเหรอ เกินเอื้อมไหม ‎- ก็เกินเอื้อมนะ หล่อไป
‎เธอไปทะเลเมื่อไหร่นะ
‎อาทิตย์ที่แล้วหรือก่อนหน้านั้น
‎- เราไปหาดซูชิมา ‎- ช่วงนี้สวยไหม
‎อือ เราไปหาดซูชิ
‎สถานที่เดตสุดคลาสสิกเลย
‎- ดีจัง ‎- สนุกมากเลย
‎- เธอชอบเดตแบบนี้นี่นะ ‎- เขาจะทำอะไรก็หล่อ
‎จริงๆ นะ เขาดูดีมากเลย
‎- อยากเจอเขาจัง ‎- ตัวจริงหล่อมากนะ
‎- คนนี้ เข้าใจหรือยัง ‎- โอ้โฮ หล่อมากเลย
‎- ไม่จริงน่า ‎- คนอิตาลีใช่ไหม
‎- คนอิตาลี ฉันพอดูออก ‎- ใช่ๆ
‎สเปกเธอชัดๆ เลย
‎แก่กว่า แต่ก็ไปไหนมาด้วยแล้วสนุก
‎- สเปกเธอเลยใช่ไหม ‎- ใช่
‎ฉันชอบคนที่มาทำกิจกรรมกับฉันได้
‎อือ เธอพูดถูกจริงๆ
‎(หกโมงครึ่ง)
‎- แปลว่าอะไรเหรอ ‎- ร้านนี้แหละ
‎มาถึงแล้ว
‎(ทรัตโตเรีย ควาตโตร รากัซซี่ ‎นากาเมกุโระ โตเกียว)
‎"ควาตโตร รากัซซี่" ‎แปลว่า "เด็กผู้ชายสี่คน"
‎- เด็กผู้ชายสี่คน ‎- สี่คนเหรอ
‎อือ เพื่อนซี้สี่คน
‎ร้านบรรยากาศดีมากเลย
‎- อะไรนะ ‎- เปล่าค่ะ
‎แค่เราเพิ่งเคยออกมาด้วยกันครั้งแรก
‎ก็จริง แต่เราเคย ‎นั่งคุยกันบนดาดฟ้านี่
‎- นั่นสินะ ‎- อือ
‎ช่วงนี้ยุ่งไหม
‎- อือ ยุ่งมากเลย ‎- ก็พอเห็นอยู่
‎แต่ถ้าฉันทำร่างภาพได้วันละสี่หน้า
‎ฉันก็จะมีเวลาพักตอนเย็น
‎เดือนกันยายน ‎ฉันจะจ้างผู้ช่วยสองคนด้วย
‎จริงเหรอ ดูเป็นทางการมากเลย
‎ฉันจะได้ทำงานน้อยลงหน่อย
‎- ให้พวกเขามาวาดฉากหลังให้ ‎- จะได้ลดงานไปสินะ เข้าใจแล้ว
‎นี่จ้างเองเลยเหรอ
‎- ใช่ๆ ฉันต้องจ่ายเอง ‎- โอ้โฮ
‎- ยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะเลย ‎- ตอนล่าสุดเขียนเรื่องอะไรเหรอ
‎พระเอกจะได้ไปเดตกับคนที่ชอบครั้งแรก
‎- ออกไปเที่ยวด้วยกันครั้งแรก ‎- อือ
‎- เธอยังไม่ได้อ่านการ์ตูนฉันใช่ไหม ‎- ยังเลย
‎ทุกคนได้อ่านหมดแล้ว ยกเว้นฉัน
‎- เรียวก็ยังไม่ได้อ่านนะ ‎- งั้นเดี๋ยวฉันอ่านพร้อมเขา
‎- ฉันเป็นแฟนโปเกม่อนมาตลอดเลย ‎- อือ
‎แต่พี่คาโอริ
‎รุกะ แล้วก็โชเฮ ไม่สนใจเลย
‎ไม่สนใจโปเกม่อนสักนิด
‎ไม่มีคนที่ฉันจะคุยเรื่องนี้ได้เลย
‎- แล้วฉันก็มา ‎- ดีใจที่นายมา
‎ฉันดีใจมากเลยที่เห็นท่าทางนาย
‎ตอนฉันเล่นโปเกม่อนบนนินเทนโดดีเอส
‎- ไม่เคยมีใครสนใจเลย ‎- ดีจัง
‎เรามีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายกันนะ
‎ฉันชอบเรื่องนั้นระหว่างเรามาก
‎- มาดูฉันแข่งรถไหม ‎- เอาสิ
‎วันเสาร์ที่ 31 นะ
‎- ที่ไหน ‎- โมเตกิ
‎- ไกลอยู่นะ ‎- โมเตกิ โอ้โฮ
‎ทวินริงโมเตกิ ถ้านายว่างก็มานะ
‎ได้ ถ้าตอนนั้นจัดการงาน ‎ได้เรียบร้อย ฉันจะไปนะ
‎อือ ถ้าไม่ติดงานก็มานะ
‎(ซุยโดบาชิ โตเกียว)
‎(บีลีก 2019-20 ‎งานแถลงข่าวเปิดซีซั่น)
‎(ห้าโมงครึ่ง)
‎ขอเริ่มงานแถลงข่าวเปิดซีซั่น ‎บีลีก ปี 2019 ครั้งที่ 20 นะครับ
‎นักกีฬาเหล่านี้จะมาแข่งขัน ‎เป็นปีที่สี่ติดต่อกัน
‎จากทีมเลวานกา ฮอกไกโด ‎หมายเลขเก้า โอริโมะ ทาเคฮิโกะ
‎จากทีมโยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์ ‎หมายเลข 21 ทาวาตาริ เรียว
‎เกมออลสตาร์ในซีซั่นนี้
‎จะจัดขึ้นที่บ้านของทีมฮอกไกโด
‎เนื่องจากได้เซ็นสัญญา ‎กับมีค คัมมิงส์ และฮาชิโมโตะแล้ว
‎พวกเขาจึงพร้อมที่จะ ‎ปะทะกับโจรสลัดแห่งตะวันออก
‎ส่วนอีกฝั่ง ทีมโยโกฮาม่าจากลีกบีวัน
‎ซึ่งได้ที่สามในรอบเพลย์ออฟสามปีติด
‎ปีนี้ พวกเขากลับมา ‎พร้อมผู้เล่นใหม่มากมาย
‎นี่จะทำให้ทีมพวกเขาได้เปรียบหรือไม่
‎ตอนนี้ขอเข้าสู่ช่วงถามตอบ ‎กับนักกีฬาครับ
‎เริ่มถามตอบที่คุณทาวาตาริ ‎จากทีมโยโกฮาม่าแล้วกันครับ
‎รู้สึกยังไงกับซีซั่นนี้ครับ
‎ปีที่แล้ว เราโชคไม่ดี ‎ที่ตกไปอันดับต่ำมาก
‎ปีนี้เราหวังว่าจะเตรียมพร้อม ‎และมุ่งมั่นในทุกๆ เกมครับ
‎มีโอกาสเริ่มใหม่นะครับ
‎ครับ ปีนี้เรามีผู้เล่นใหม่เยอะเลย
‎แล้วก็พยายามมากในการสร้าง ‎ความสามัคคีและเล่นเป็นทีม
‎ขอบคุณครับ
‎(ห้าทุ่ม)
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎เมื่อกี้ฉันนั่งดูหนังผี ‎ในเน็ตฟลิกซ์ล่ะ
‎- หนังผีเหรอ ‎- อือ
‎นอนบนนั้นจนปวดหัวเลย
‎เราไม่ได้คุยกันสองคนมาสักพักแล้วนะ
‎นั่นสิ
‎พอโชเฮไม่อยู่แล้วเหงาไหม
‎- เหงาไหมเหรอ ก็เหงานะ ‎- เหรอ
‎ฉันเหงา แล้วก็...
‎ก่อนเขาออกจากบ้าน ‎เราเปิดใจคุยกันที่ดาดฟ้า
‎ฉันจำได้
‎เขาเล่าว่าพี่บอกว่าชอบเขา ใช่ไหม
‎ก็ประมาณนั้นนะ
‎ไม่รู้สิ มีจุดหนึ่ง ‎ที่ฉันชอบเขาแบบคนรัก
‎- แต่หลังจากนั้น ฉันก็ไม่แน่ใจ ‎- ฉันเห็นพี่ลังเล
‎แล้วก็ไม่แน่ใจว่า ‎เรื่องจะออกมาเป็นยังไง
‎ฉันว่าพี่ ‎น่าจะรู้สึกอะไรมากที่สุด...
‎กับการที่โชเฮออกจากบ้านไป ‎แบบไม่ทันตั้งตัว
‎ฉันลืมไปแล้ว ‎แล้วก็รู้สึกดีกับทุกอย่างนะ
‎- คิดว่าคงกระทบมากกว่านี้ แต่ก็ไม่ ‎- อือ
‎แล้วเธอคิดยังไงกับสมาชิกใหม่ในบ้าน
‎ฉันว่าเปปเป้น่ารักดีค่ะ
‎ฉันชอบที่ในที่สุด ‎ก็มีคนชอบอะไรเหมือนฉัน
‎- โปเกม่อนน่ะเหรอ ‎- โปเกม่อนกับแข่งเอฟวัน
‎- เขาชอบเอฟวันด้วยเหรอ โอ้โฮ ‎- เพราะมีนักแข่งอิตาลีเยอะ
‎เราคุยกันเรื่องโมโตจีพีด้วย
‎ตอนเปปเป้มาถึงบ้านครั้งแรก
‎ฉันรู้สึก...
‎ไม่ค่อยเต็มใจต้อนรับเขา
‎เพราะเขาทำงานสายเดียวกับฉัน
‎ฉันรู้สึกอึดอัดกับการทำงานตัวเอง ‎ที่ชั้นล่างของบ้าน
‎ตอนแรกฉันแทบไม่อยากมองหน้าเขาเลย
‎จริงเหรอ ทำไมล่ะ
‎ฉันแบบว่า "เอาอีกแล้ว ‎อวดผลงานให้ทุกคนดูอีกแล้ว"
‎แต่ช่วงนี้
‎เขามีอิทธิพลในแง่ดีต่อฉัน ‎หลายด้านเลย
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ว่าไง
‎- เรียวไปเก็บตัวซ้อมแล้วนะ ‎- อือ
‎ไม่รู้เลยว่าเขาต้องไปแล้ว ‎คิดว่าคืนนี้เขาจะกลับบ้านซะอีก
‎คิดถึงเหรอ
‎(ซ้อมเก็บตัวถึงวันที่ 4 เรียว)
‎เขาไปทั้งอาทิตย์เลย
‎นี่การ์ตูนนายเหรอ
‎ใช่ การ์ตูนฉันเอง
‎- ขออ่านได้ไหม ‎- จริงด้วย เธอยังไม่เคยอ่าน
‎อือ ยังเลย
‎- เขาชื่อมิงเหรอ ‎- มิงโก้
‎- อ๋อ มิงโก้ ‎- เป็นพระเอก
‎ทำงานต่อเถอะ
‎โอ้ โทษทีนะ โอเค
‎- อยากเห็นปฏิกิริยาของเธอ ‎- อย่าเลย
‎โอเค
‎โทษที
‎- จบแล้ว ‎- ขอบคุณที่อ่านนะ
‎ขอบคุณที่ให้อ่านนะ
‎ขอบคุณที่ถึงจะดึกแล้วก็ยังอ่านนะ
‎- ไม่เป็นไร ‎- รู้สึกไม่ดีเลย
‎ไม่ต้องคิดแบบนั้น ฉันก็อยากอ่านน่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีครับ
‎ฉันรอไปงานวันเสาร์นี้นะ
‎นายจะไปเหรอ
‎- ขออธิบายได้ไหม ‎- ฉันไม่ควรไปเหรอ
‎ไม่ใช่นะ คืออย่างนี้
‎ฉันมาลองคิดดู ‎ฉันคิดว่าตัวเองคงยุ่งมาก
‎หลังจากแข่งเสร็จ ‎ฉันจะรีบขับกลับมาตรงจุดปล่อยตัว
‎เพื่อดูรถของคนอื่นในทีม ‎แล้วก็ดูคนอื่นแข่ง
‎แล้วก็รีบขับกลับไปแข่งรอบต่อไป
‎วนอยู่แบบนี้ทั้งวัน
‎- ฉันคงไม่มีเวลานั่งคุยเลย ‎- เข้าใจล่ะ
‎งั้นไว้ทีหลังแล้วกันนะ
‎- โทษทีนะ ฉันไม่ได้คิดให้ดีก่อน ‎- ไม่เป็นไรๆ
‎- ฉันอยากให้นายไปดูนะ ‎- ไม่เป็นไรเลย
‎- ส่งรูปงานแข่งมาให้ดูด้วยนะ ‎- ได้เลย
‎- งั้น... ‎- ไปร็อด มอเตอร์สแทนไหม
‎- มันคืออะไรเหรอ ‎- อู่ที่ดูรถให้ฉัน
‎- ที่ไหนเหรอ ‎- โยโกฮาม่า
‎เราขับรถไป...
‎- แล้วก็แวะตามทางได้ ‎- ก็ดีนะ ไปกัน
‎ผมคงอึ้งนะถ้ามีคนบอกว่าอย่ามอง
‎ตอนนั่งอ่านงานที่ผมวาดเอง
‎ทำไมเธอไม่แสดงความเห็นล่ะ
‎- จริงด้วย ‎- นั่นเป็นมารยาทพื้นฐานนะ
‎แถมเธอเป็นคนชวนเขาไปดู ‎การแข่งรถเองด้วย
‎แล้วเธอก็มาบอกว่า "ฉันคงยุ่งมาก ‎แล้วก็ไม่มีเวลาคุยกับนาย"
‎- โลเลจริงๆ ‎- ยังไงคะเนี่ย
‎- เธอสื่อสารไม่เป็นเลย ‎- คงจะแบบนั้น
‎เธอบอกว่าในบ้านไม่สนุกเลย ‎เพราะไม่มีใครให้คุย
‎เรื่องโปเกม่อนด้วย
‎เธอคงไม่มีโอกาส ‎ได้แบ่งปันประสบการณ์
‎ที่มีความหมายต่อเธอกับคนอื่นๆ
‎เธอไม่ถนัดที่จะเล่าสิ่งที่คิด ‎หรือเข้าใจเรื่องราวของคนอื่น
‎นั่นคงเป็นสาเหตุที่เธอมีปัญหา ‎เวลาคุยกับคนอื่น
‎- คุยแล้วไม่ทำให้รู้สึกสนุกเลย ‎- ฉันว่านะคะ
‎การ "ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น" ‎ไม่มีอยู่ในหัวเธอเลย
‎เห็นด้วยครับ
‎เธอสนใจแต่ตัวเอง
‎- จริงๆ แล้วเป็นคนที่เด็กมาก ‎- ใช่
‎- ไม่เป็นผู้ใหญ่เลย ‎- ยังเด็กมาก
‎เรียวเข้าร่วม...
‎- งานใหญ่นะครับ ‎- การสัมภาษณ์
‎- งานแถลงข่าวเปิดซีซั่นบีลีก ‎- สุดยอด
‎- ทีมคงหวังพึ่งเขา ‎- จริงด้วย
‎น่าจะเป็นแบบนั้น ‎เพราะเขาเป็นตัวแทนของทั้งทีม
‎เขาตอบคำถามได้ดีมากเลย
‎พยายามจะสร้างกำลังใจ ‎ในการแข่งขันสินะ
‎- เขาตอบคำถามเร็วมากเลย ‎- เก่งมาก
‎เขาน่าจะตั้งมาตรฐาน ‎ให้ตัวเองและงานไว้สูง
‎สุดท้ายเราก็ได้ยินความรู้สึกจริงๆ ‎ของคาโอริที่มีต่อโชเฮ
‎เธอตัดใจได้อยู่แล้วล่ะ ‎เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อตามหาความรัก
‎สนใจแต่เป้าหมายของตัวเอง
‎ในการเป็นผู้ฟังและทำให้คนอื่นสบายใจ
‎เธอไม่รู้สึกอะไรหรอก ‎ที่โชเฮออกจากบ้านไป
‎ฉันไม่รู้เลยค่ะว่า ‎เธอต้องการอะไรหรือชอบใคร
‎ถ้าเรียวไปซ้อมเก็บตัวนานไป...
‎ใช่ ตอนเขากลับมา บ้านคงรกมาก
‎ยามะจัง คุณพ่อของนาย ‎เพิ่งปิดกิจการทำความสะอาด
‎ตอนนายแต่งงานใช่ไหม
‎ตอนเรากินข้าวเย็นด้วยกันวันก่อน
‎- คุณพ่อเสียดายที่ต้องปิดร้าน ‎- จริงเหรอ
‎- ท่านเศร้าใช่ไหมคะ ‎- งั้นให้มาที่บ้านนี้ไหมล่ะ
‎อ๋อ ให้รุมบ้า คิโยมิมาที่นี่เหรอ
‎- นี่เรียกคุณพ่อแบบนั้นเหรอ ‎- ไม่มีความเคารพเลยนะ
‎แต่ผมว่าพ่อคงทะเลาะกับคนในบ้านแน่
‎คงเรียกพวกเขาว่าเด็กยุคใหม่อวดดี
‎หรืออาจจะพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของเอมิกะ
‎- นึกภาพออกเลย ‎- ฉันไม่ได้คิดเลย
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎จะทำอาหารเหรอ
‎เอ๊ะ อะไรนะ
‎- จะทำอาหารเหรอ ‎- ทำพรุ่งนี้เช้าครับ
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- แข่งรถเป็นไงบ้าง ‎- กระเป๋าเดินทางนั่นอะไรเหรอ
‎เอ่อ...
‎ฉันเช่าห้องไว้ที่ลอนดอนน่ะ
‎- ฉันจะออกจากบ้านพรุ่งนี้นะ ‎- อะไรนะ จริงเหรอ
‎ฉันไปเอามาไว้เก็บของพรุ่งนี้
‎เหนื่อยไหม
‎อันนี้ของฉัน
‎วันนี้ไปตีกอล์ฟหรือเปล่า
‎พี่พูดออกมาได้ยังไงหน้าตาเฉย
‎ฉันไม่อยากให้เสียใจกัน
‎พรุ่งนี้พี่จะไม่อยู่บ้านนี้แล้วเหรอ
‎ฉันจะออกจากบ้านพรุ่งนี้เช้า
‎ฉันใจสลายเลย
‎ฮารุกะ...
‎ไม่นะ ฉันแค่...
‎ฉันไม่อยากให้เราบอกลากันแบบเศร้าๆ
‎ฮารุกะ ไม่เอาน่า
‎ขอบคุณนะ ‎ฉันดีใจนะที่เธอรู้สึกแบบนั้น
‎ไว้มาหาฉันที่ลอนดอนนะ ‎แต่ฉันอยู่แค่หกเดือน
‎- พี่จะไปวันไหนครับ ‎- ฉันไปวันที่ 1 ตุลาคม
‎แล้วกลับมาวันที่ 1 เมษายน
‎พี่เพิ่งไปลอนดอนมาเหรอ
‎เปล่า แต่ฉันเช่าห้องไว้แล้ว
‎- ไว้จะไปหานะคะ ‎- มาเลย
‎โทษทีนะ
‎ฉันอยากเรียนรู้สิ่งใหม่ ‎แล้วก็ลองงานใหม่ๆ บ้าง
‎ฉันอยากทำมาสักพักแล้ว
‎ลอนดอนใกล้กับอเมริกาใช่ไหมครับ
‎ถ้าจะบินไปทางนั้น ‎ต้องข้ามอเมริกาไปนะ
‎แบบนั้นมันไกลมากเลยนะ
‎ลอนดอนอยู่ไกลจัง
‎ฉันคงไม่ได้บอกลาเอมิกะกับเรียว
‎(ไปโอซาก้าถึงวันจันทร์ เอมิกะ)
‎- คืนนี้เธอไม่กลับใช่ไหม ‎- น่าจะกลับมาพรุ่งนี้เช้า
‎ขอให้พี่โชคดีนะครับ
‎- ที่ลอนดอน ‎- ขอบคุณนะ
‎- ฉันจะทำเต็มที่ ‎- ผมไม่อยาก...
‎ให้เราบอกลากันแบบเศร้าๆ
‎ผมอยากให้กำลังใจพี่ ‎กับทางเดินใหม่ของอนาคต
‎ขอบคุณมาก ขอบคุณ
‎- ผมก็จะทำเต็มที่เหมือนกัน ‎- ดีมาก
‎ฉันรู้ว่าวันนี้จะมาถึง
‎ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ว่าจะลองดู
‎บอกลากันแบบไม่ทันตั้งตัวเลย
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)